Straatfotografie | Je ruikt de straat

Wat betekent straatfotografie voor mij?

straatfotografie | street photographyVoor mij is straatfotografie het vastleggen, documenteren, van het publieke leven zonder inmenging van mij als fotograaf om de situatie te sturen voor een misschien “betere” foto wat betreft compositie et cetera. Dus geen poseren of communicatie vooraf voor het maken van een foto.

Niets is in scene gezet, niemand is zich bewust dat de foto gemaakt wordt (behalve de fotograaf) en de situatie zal waarschijnlijk nooit meer hetzelfde zijn. Met name dat laatste is dan ook wat mij aanspreekt in “straatfotografie“, het vastleggen van een tijdsbeeld van momenten die éénmalig zijn.

Straatfotografie is dan ook in mijn ogen een vorm van journalistieke fotografie. Door het vastleggen van gebeurtenissen, situaties en mensen houdt je als fotograaf de maatschappij een spiegel voor met het beeld van het moment. Soms zijn het kleine gebeurtenissen, soms maatschappelijke problemen.

Is een foto gemaakt in het openbaar of op st dan ook straatfotografie? Met andere woorden moeten er altijd mensen in voor komen?

In mijn vorm van “straatfotografie” vormt de mens of de aanwezigheid van de mens meestal het hoofdonderwerp.

Er zijn dus altijd elementen aanwezig zijn in de opname die verwijzen naar de mens en/of de gebeurtenis die plaatsvindt of heeft plaatsgevonden. Een foto van een straat, een rij huizen, een rij mooie gevels in een oude stad is in mijn ogen dan ook geen straatfotografie maar valt onder andere vormen van fotografie zoals “architectuur” et cetera.

 

Een uitspraak van fotograaf Bruce Gilden was:
If you can smell the street by looking at the photo, it’s a street photograph

 

Die uitspraak brengt ons dan ook naar wat voor mij de kern is van straatfotografie namelijk dat een goede straatfoto een verhaal vertelt.

 

[slideshow_deploy id=’1709’]