Flitssynchronisatie | High Speed sync

Werk je met flitsers, studioflitsers of reportageflitsers, dan zul je ongetwijfeld net als ik wel eens tegen het probleem zijn aangelopen dat je een opname maakt en tot je verbazing ziet dat er een donkere band (meestal het onderste deel van je opname) te zien is.
Je eerste reactie zal dan wel zijn dat er iets mis is gegaan met je flitsers of dat er iets voor je objectief zat. Je controleert een en ander en tot je verbazing is het donkere deel er bij de eerst volgende opname nog steeds.

De oorzaak zit hem echter in een instelling van je camera en wel in de gebruikte sluitertijd.
Bij flitsfotografie speelt de sluiter in veel gevallen een beperkte rol. Wanneer je in een studio aan de slag gaat met studioflitsers (maar ook met reportageflitsers los van de camera oftewel strobistfotografie) neem je meestal een sluitertijd die snel genoeg is om eventueel ander licht zoals instellichten niet mee te laten werken in de opname.
Ben je buiten bezig met flitsers bijvoorbeeld in een park, bepaalt de sluitertijd hoeveel van het omgevingslicht invloed heeft op de opname. Bij een langere sluitertijd zal dit meer zijn en bij een korte weinig tot niets.

Het probleem van de donkere balk zit hem nu met name in de korte sluitertijd en dan een sluitertijd die korter is dan de maximale flitssynchronisatietijd.

Maar wat is dat nu die maximale flitssynchronisatietijd?

Wanneer je een opname maakt met je digitale spiegelreflexcamera, gaat het eerste gordijn van je sluiter open zodat het licht op de sensor kan vallen. Wanneer er voldoende licht op de sensor is gekomen sluit het tweede gordijn en de sluiter is weer dicht.
Wanneer je met kortere sluitertijden gaat werken komt er een punt waarop het tweede gordijn al begint te sluiten voordat het eerste gordijn volledig open is. Er schuift als het ware een open spleet over de sensor. Wanneer tijdens dit proces de flitser af gaat kun je voorstellen dat er een baan is waar het licht van de flitser de sensor niet bereikt.

De sluitertijd waarbij dit begint noemen we de maximale flitssynchronisatietijd (goed woord voor Scrable). Bij de meeste moderne camerasystemen ligt dit bij 1/200 of 1/250 seconde (bij sommige Nikon modellen is ook 1/320 instelbaar).

flitser | strobistfotografie | Nikon

Bron: Canon

Maar er is een oplossing. Om toch bij kortere sluitertijden te kunnen flitsen hebben onze camerabouwers een oplossing bedacht. Deze oplossing High Speed Sync werk als volgt.
De reportageflitser geeft niet langer één flitspuls tijdens de belichting maar de slitskracht wordt opgedeeld in meerdere pulsen gedurende de periode dat de sluiter open is. Hierdoor wordt dus ieder strookje van de opening in de sluiter van flitslicht voorzien. Deze oplossing vindt je terug in de meeste modellen van de huidige systeemflitsers maar niet in studioflitsers en goedkopere handmatige (strobist) opzetflitsers.

Klein nadeel van deze functie is dat het effectief vermogen (richtgetal) van de flitser omlaag gaat aangezien de flitskracht wordt opgedeeld in kleinere flitspulsen.

Tot zover de maximale flitssynchronisatietijd.

Ik wens jullie veel plezier met fotograferen,

Peter

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!

Spread the word. Share this post!

About the author

1 comment on “Flitssynchronisatie | High Speed sync”

  1. Roelof Nijenhuis Beantwoorden

    Ik heb een probleem met mijn flitser nl. op veel foto’s is het rode markeer licht te zien.
    hoe kan dit.
    ik heb een nieuwe camera Canon 80D.
    bij mijn oude camera canon 60D nooit problemen gehad.

Leave A Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *